isihussain yazı bloqu

Salam, bu gün sizə, dünyada müşahidə etdiyim irqçi qruplar, ölkələr və insanlar haqqında danışacağam.
Beləliklə Azərbaycandan başlamıram, çünki axıra saxlamışam. Başlayıram indi öz yaşadığım ölkə Ukraynadan. Slavyan ölkələrindən olub 45 215 249 ( 2014 sayısı ) əhali sayısı ilə dünyada getdikcə azalan əhali siyahısındadır. Dilləri Ukayın dilidir, ancaq 53% əhali Ukrayın dilini belə demək olarki doğru-düzgün bilmir. əsasən Şimal və Şimal qərb tərəfdə Rusca danışırlar. Dinləri Xristiyan dinidir və üstünlüyü Provoslavlardır. Mən burda demək olar ki, 3 ildir daimi yaşayıram və bu millət kimi satqın, qorxaq, sözü üzə deyə bilməyən, içkili olanda kişi olan, pulgir və.b. kimi minus cəhədlərdən başqa az yaxşı cəhəd gördüm. Bu ölkənin məktəblərində tarix dərsi 1 kitabdan ibarətdir, bütünlükdə isə 4 kitabdır. yerdə qalan 3 kitab Rusların tarixidir. Ömrü boyu rusların çörəyini yeyən bu millət bu gün ruslara üz döndərib Avropa, Amerika deyirlər. Halbuki Amerikada, Avropada buranı İraq,Suriya,Livan a döndərdi. yalan vədlər, sözlərlə bunların başını qatdı. Bunları mən nə özümən uydururam nədə fantaziya qururam. Hamısını öz gözlərimlə müşahidə etmişəm. Nəysə, söhbətdən uzağa getmiyim. Ukraynada Azərbaycan kimi 1922 ci ildə qurulmuş SSSR ə daxil oldu. 1941-1945ci illərdə bildiyiniz kimi ikinci dünya müharibəsi oldu və sırf bu Ukrayınların bəzi satqınları, Almanyaya satqınlıq edirdilər. Necə? Rus zabit forması geyinərək, Partizanlıq edib, Rusların toplandığı yerləri partladıb, Rusları öldürürdülər. Buna nə ad verəsən? Qanda varda, çörəyi əlinin tərsi ilə itələmək! Bu yazıq indi neynəsin? Babasının etdiyini edir indi. hə, gəlim irqçiliyəə. Burda qaldığım bu 3 il ərzində Qafqazlılara, Afrikalılara bir sözlə dərisi ruslar kimi Slavyan irqindən olmayan bütün millət və irqlərə pis gözlə baxıb, təhqir edib, şiddət edirlər. Bu dediklərimə aid çox misal gətirərəm, ancaq yazılarımı səhərə kimi oxuyub qurtarmazsınız =D. Bir misal olaraq onu deyə bilərəm ki, Bu Slavyanlar bizləri sırf Azərbaycanlıları sevmirlər. Bizim paxıllığımızı çəkir, Güclü olduğumuzu qəbul edə bilmirlər. Bunlar hətta bizə ləqəblər belə qoşublar. Хачи , Чурки , черномазы , черножопы və s. ancaq biz bunlara nə deyirik? nə pis birşey edirik? Mən yenədə öz millətimi bunlardan üstün tutsamda, bizimdə pis cəhətlərimiz olduğunu unutmuram. Ancaq zato bizim irqçiliyimiz yoxdur. Bunları özümüzdən sadəcə RUSLAR deyə ayırırq... Bayaq yazdığım sözlərin mənaları çox pisdir. Ancaq biz RUSLAR deyib yetinirik... Buda hörmətmiz... Bu barədə heç bir, Azərbaycan Politiki, Aktivisti, Millət vəkili və sairə dilinə belə gətirmir. Ancaq belə olmaz. Biz bu ölkələrdə qonağıq, ancaq bu millətin 98%i qonaq sözünün nə olduğunu bilmir heç. Ancaq Azərbaycanda yaşayan ruslara və rus dilli insanlara bir mənfi hərəkətimiz olmaya olmaya bir polisin LEYLA YUNUSA etdiyi səhv və qanundan kənar hərəkətini hansısa savadsız rus YouTubeda görüb ( O video ) və Vkontake sosial şəbəkəsində bu başlıqla: " Əziz Ruslar, Azərbaycanda Ruslara əzab verirlər. Təhqir edib hələ tualetinədə girirlər" formasında başlıqla paylaşıb. Bu ruslar guya ağıllıdırlarda,  Heçnə demirəm girib Youtubeda "Хачики" Sözünü yazsanız əgər.. 100lərlə bizi təhqir edən video çıxacaq. Buda Leyla Yunusun Rusca təmiz danışdığını və saçının rəngini görüb, qeyrətə gəlib. Hətta Azərbaycan xəbərlərini Rus dilində dərc edən bir erməni saytıda Leyla Yunus haqqında bu başlıqla : "Azərbaycan polis rəisi: Mən o erməni qadınının həyatını yox edərəm və qanını içərəm" formasında başlıqla xəbər dərc edib ( Xəbər Linki ) Xəbərin şərhlərini oxusaz deyərsiz bəlkə bu ermənilər məkəkdi biz isə günahkar qul. Düzü mən özüm şəxsən deyə bilmərəm Leyla Yunus milliyətcə haralıdır. Heç mənə maraqlıda deyil!. Çünki mənim torpağımda yaşayırsa, deməli Azərbaycana vergi verir. Buda onun qeyri qanuni vətəndaş olmadığını göstərir. Yenədə deyirəm Biz irqçi millət deyilik, milliyətçiyik... 
Yəqin Yazdıqlarım xoşunuza gəldi, Payaşmağı unutmayaq ki, bütün Azərbaycan oxusun.!

Sizinlə oldu İ.H /02/05/2014  \ 22:56 \ Kharkov

Bəzən fikrim çox yayınır, ətraf aləmdən tcrid olurmuş kimi. Yanımdakılar mənə səslənsədə eləbil eşitmirəm, eşidəndədə
-Hə Nə? kimi suallar verirəm. Yanımdakı yenə unutdun hə deyir və mən
-Unutdurmayan, unudulmuru dostum. deyərək həyatıma qaldığım yerdən davam edirəm. Dostlarımın bu sözlərdən heçnə anlamadığını bilirəm ancaq yenədə Gərcəklik və Xəyal,  Həqiqət və Məcazilik arasındakı fərqləri anlamaq üçün beynimdə fırtınalar edirəm.
Soruşa bilərsiz ki, Həqiqət və Məcazilik nədir?
Məcaz - Sən və Mən, Mən və Dostlarım. Biz bir yuxuyuq, hamımız bir yuxuyuq. Ölən kimi oyanırıq və onda Həqiqət başlayar. Birdə ölmədən öncə ölənlər var ki, onlar üçün Həqiqət bu dünyadan başlayır.
Soruşa bilərsiz ki, O zaman Həqiqəti axtarmaq ölməyi istəməkmidir?
Yox dostum, ölməyi istəmək olmaz! Ölmədən öncə ölməyi istəmək olar. Ölmədən öncə ölməyi istəməksə, fani olana bağlanmamağı öyrənməkdir. Buda SEVGİ dir. Yəni ölümsüz olmaqdır.
Soruşa bilərsiz ki, Mənim sevgilimə bağlanmam məcazdır?
Bəli! sadəcə məcaz.
Soruşa bilərsiz ki, Yəni gərcək deyil.?
Sonlu olan, fani olan heçbirşey gərçək deyildir.
Soruşa bilərsiz ki, ama niyə mən sevgilimi həyatımın ən gərçəyi kimi hiss edirəm.
Bax elə məcazında böyük fintəsidə burdadır dostum. Özünü Həqiqətin özü olaraq göstərir. Biz gərçək deyilik dostum. Biz gərçəyin surətləriyik, yansımalarıyıq. Böyük danışmamq lazım deyil.
Soruşa bilərsiz ki, Həqiqəti mənmi sevdim? 
Həqiqəti sənə sevdirən kimsə, gərçək yalnızca odur. Ona aşiq oluncaya qədər daha çoox məcaz yaşayarsan.

İH / Kharkov / 25.12.2013

Nöqtə… Durğu işarəsi. 
Cümlənin sonunda gələn bir nöqtə (.) fikrin bitdiyini bildirir.
Nöqtəli vergül (;)  — nöqtə ilə vergül arasında orta mövqe tutan, nöqtədən az, vergüldən çox fasilə tələb edən bir durğu işarəsidir. 
Qoşa nöqtə (:)  — fikri daha da aydınlaşdırmaq məqsədi ilə işlədilir.
Üç nöqtə (...)  — bir tərəfdən vergülə, o biri tərəfdən nöqtəyə yaxındır. Sitatlarda başqasının fikrinin yarımçıq yazıldığı cümlələrdə (sitatın əvvəlində, ortasında və ya sonunda) üç nöqtə qoyulur. Cümlənin ortasında və ya sonunda qoyulan üç nöqtə fikrin bitmədiyini bildirir.

Bir də başqa bir nöqtə var. Hərflərin üstündə olan nöqtə. Hərfi dəyişməklə fikri də dəyişən nöqtə. Bəzən bir şeyə son qoyaraq, yeni başlanğıcı bildirən nöqtə. Olum və Ölüm kimi… O və u hərflərinə nöqtə qoyacaqsınız və yeni bir söz yaranacaq: ölüm 
Bu gün varsınız. “Olum!” məqamındasınız. Hər şey haqqında “olumlu” düşünürsünüz. Bu olacaq, o olacaq, bunu edəcəm, onu edəcəm… Davamlılıq bildirən arzu və xəyallar qurursunuz. Çünki “olmusunuz”. Sabah da olacağınıza inanırsınız. Artıq bütün arzu və planlarınız bu günlə deyil, sabahla, gələcəklə bağlıdır. Bəlkə bir il sonranı, bəlkə on il sonranı, bəlkə də yüz il sonranı artıq planlamısınız. Hər gün o planınıza bir az əlavələr edir, arzularınızı daha da dəqiqləşdirirsiniz. Üç il bundan qabaq son model telefon almağı planlaşdırmışdınız. İndi o plan və arzunuz sizə gərəksiz gəlir. Texnika inkişaf etdikcə sizin xəyallarınız da dəyişir. Daha da inkişaf etmiş olur. Arzularınız bitmir, tükənmir...

Arzular, ümidlər, istəklər... 
Burada bir nöqtə qoya bilməzsiniz. Bu cümlənin sonunda mütləq üç nöqtə qoyulmalıdır. Natamamlığı bildirən üç nöqtə. 
Amma birdən nəsə olur. O nəsəni siz planlaşdırmamısınız, sizin arzuların içində o yox idi. Onun olacağını bilirdiniz. Amma onun olmasının nə sizə, nə də sizin arzulara heç bir adiyatı yox idi deyə, onu düşünməməyə çalışırdınız. Axı o nəsə başqasının planıdır. Və həmin o nəsə “o və u”nun üzərinə iki nöqtə qoyur. 

Və bütün arzularınız bu nöqtə ilə yarıda qırılır. Arzularınızın sonuna yenə üç nöqtə qoyulur. Amma bu üç nöqtə fikrin natamamlığını yox, aqibətin məchulluğunu bildirir.
Ölüm… Bu son deyil. Olumdan sonra yeni bir başlanğıcın başladığını bildirir. Ölüm və sonrası...
Quran ölümdən son kimi danışmır. Ölümdən yeni həyat kimi danışır. Elə bir həyat ki, alışdığımız hər şeyi dəyişəcək. Biz Günəşin yanmağına, Ayın nur saçmağına alışmışıq. Ulduzlar bizim üçün uzaq göy bəzəyi olublar. Biz dağları güc simvolu bilmişik, yeri sabit bildiyimiz üçün ayağımızı yerə möhkəm basmışıq. Biz əlimizi, ayağımızı, dilimizi… idarə etmişik. 
Allahsa qiyamətlə onlara başqa bir həyat da qazandıracaq. Qiyamət hər yaradılanın ölüm anını yaşamaqla gerçəkləşəcək.
Günəş diriləcək, Ay işığını itirəcək, göy çatlayacaq, dağlar yerindən oynayıb yun kimi didiləcək, əlimiz, ayağımız, dilimiz, dərimiz bizə şahidlik edəcək. Ay dilə gəlib gördüklərini danışacaq, Günəş şahid olduqlarını bir-bir anladacaq, Yer içindəkiləri boşaldacaq, Cəhənnəm danışdırılacaq… Hər şey yeni həyat qazanacaq. 
Və bu qiyamətin qopması ilə ölümün üzərindən iki nöqtə silinəcək. Hər şey yenidən “ol”mağa başlayacaq. 
Bu “olum” əvvəlki “olum”a heç bənzəməyəcək. Bu, iki nöqtəsini itirmiş, ölümdən sonra DİRİldilmiş bir “olum” olacaq. Bu dəfə insan anlayacaq: Bu dəfəki “olum”un əsl olduğunu, əvvəlkinin isə müvəqqəti...
Daha heç bir nöqtəyə ehtiyac qalmayacaq: olumu bitirən iki nöqtəyə də...

Yeni həyat ölümdən sonra gələcək və bu həyatı biz birinci “olum”la özümüz seçirik. Bu dünyaya göndərilməyi seçmək şansımız olmadı. Nə ata-ana seçə bildik, nə bacı-qardaş, nə vətən, nə dil. Amma ölümdən sonrakı olumu seçmək şansımız var. Onu biz özümüz seçirik. “Necə yaşayarsınızsa, elə də ölərsiniz, necə ölərsinizsə elə də həşr olunarsınız” deyir, Allah Rəsulu. Bəli, necə həşr olunmağı biz özümüz seçirik, seçə bilirik. 
Lazımı anda, lazımı yerdə bir fikri kəsib kiçik bir nöqtə qoya bildiyimiz kimi...
Bir anda bir həyatı dəyişə bilən cümləni deyib, sonunu eşitməmək üçün qoyduğumuz son nöqtə kimi...
Keçmiş həyatımıza nöqtə qoyub, yeni həyata başlaya bildiyimiz kimi. 
Əslində bütün bunlar bir dəyişimlə başlayır: “Nəzər nöqtəsi”nin dəyişməsi ilə.
Dünən görmədiklərimizi görərək, dünən anlamadıqlarımızı anlayaraq dünənə nöqtə qoyub, həyata yeni baxışlarla başlaya bilmək arzusu ilə...
... 

P.S. Sonla başlanğıcı iki nöqtə ayıracaq: ölüm və olum. Yanlış oxumadınız. Ölüm əvvəl gələcək.
Hər kəs öləcək. Amma bu ölümlə hər şeyə son verilməyəcək. Əslində bu ölüm olum üçün start olacaq. 
Hər kəsə qürur duya biləcəyi bir olumla dirilməyi arzu edirəm...

Bir avtobus dayanacağında qarşılaşmışlar idi ilk dəfə… Biri tibbdə oxuyurdu, o birisi memarlıqda. O ilk qarşılaşmadan sonra, bir daha, bir daha, bir daha, daha qarşılaşa bilmək üçün, həmişə eyni saatda, eyni dayanacaqdan, eyni avtobusa mindilər. Gənc idilər, çox gənc… Bir-biriləriylə danışacaq cəsarəti tapmaları bir az zaman aldı. Amma nəhayət bacardılar. İkisi də hər səhər avtobusa mindikləri səmtdə yaşamırdılar əslində. Qarşılaşdıqları ilk səhər cavan oğlan dotsugildə qaldığı üçün o dayanacaqdan minmişdi avtobusa, qız isə bacısıgildə qaldığı üçün...
Sırf bir-birilərini görə bilmək üçün, hər səhər tezdən evlərindən çıxıb, şəhərin o biri ucundakı o dayanacağa, onların dayanacağına gəldiklərini, gülərək etiraf etdilər bir müddət sonra...
Universitetlərini bitirdikdən sonra dərhal evləndilər. Xoşbəxt idilər həm də çox xoşbəxt… Bəzən işsiz, bəzən pulsuz qaldılar amma elə möhkəm birləşmişdi ki ürəkləri və əlləri, hər bir şeyi əhəmiyyətsiz hesab etdilər. Ayın sonunu çətin gətirdikləri günlərdə də məşhur bir həkim və məşhur bir memar olduqlarında da həmişə xoşbəxt idilər. Zaman parçalamasına uğrayan, vərdişlərə məğlub olan, bank hesabında pul qalmadığı üçün ya da tam tərsinə o hesabı daha da qabarıq hala gətirmək uğuruna bitib-tükənən sevgilərdən deyildi onlarınki… Heç bir şey onların sevgisini azalda bilmirdi… 
Günlər günləri, illər illəri qovduqca sevgiləri də böyüdü, böyüdü… Tək əskikləri uşaqlarının olmaması idi. Çətin bir müalicə müddətinə baxmayaraq uşaq sahibi olmayanda, «bütün xoşbəxtliklərin bizim olmasını gözləmək, eqoizm olar» deyərək davam etdilər həyatlarına. Uşaq yerinə, sevgilərini böyütdülər… «Sənin üçün ölərəm» deyərdi qadın, sıx sarılıb sevdiyinə və sevdiyi; «Xeyr, mən sənin üçün ölərəm» deyə cavab verərdi həmişə...
Qadın bəzi zamanlar evə gəldiyində, aynanın üzərində bir yazı görərdi, «Bir dənəm, kitabxananın ikinci rəfinə bax...» Kitabxananın ikinci rəfində başqa bir qeyd olardı; «Mətbəxdəki masanın üzərinə bax və səni çox sevdiyimi əsla unutma.» Mətbəxdəki masadan, salondakı rəfə sevgi dolu qeydləri oxuya-oxuya gələn qadın, sonunda bəzən bir dəstə çiçək, bəzən ən sevdiyi şokoladlar, bəzən də bahalı hədiyyələrlə qarşılaşardı… Aldığı hədiyyənin nə olduğu əhəmiyyətli deyildi onsuz da...
Həyat nə qədər sürətli axsa da, işləri nə qədər çox olursa olsun həmişə bir-birlərinə ayıracaq zaman tapırdılar tapmasına amma 40 yaşların ortalarına gəldiklərində, daha az işləməyə qərar verdilər. Kişi, xəstəxanadan ayrıldı və müayinəxanasında xəstə qəbul etməyə başladı. Qadın da memarlıq bürosunu bağladı və yalnız xüsusi proyektlərdə vəzifə götürdü. Artıq daha çox birlikdə ola bilirdilər.
Bir gün sahildə gəzərkən qadın, üzərində “satılır” lövhəsi asılı olan xarab vəziyyətdə bir ev gördü.
«Necə düşünürsən, bu evi alaqmı?» dedi yoldaşına. «Bu viranəni yıxdırar, möcüzə bir ev edərik. Proyekti beynimdə çəkdim artıq. Böyük terası olan, qağayıları nahara dəvət edəcəyimiz bir dəniz evi edək buranı...»
«Sən istəyərsən də mən heç yox deyə bilərəmmi?» deyə cavab verdi yoldaşı. «Amerikadakı tibb konqresindən qayıdan kimi əlaqə saxlayacam əmlakçıyla… Nə qədər pul olursa olsun, bura bizimdir artıq...»
Amerikaya gedərkən yalnız bir həftə ayrı qalacaqlarını bildikləri halda, hər ikisi üçün ayrılmaları çətin oldu. Hər gün, hər saat danışdılar telefonla…
Gözyaşları içində qucaqlaşdılar hava limanında..
Gözyaşları içində qucaqlaşdılar hava limanında.

Lakin bir neçə gün sonra… ərində bir qəribəlik olduğunu hiss etdi qadın. Əvvəlki qədər xoşbəxt görünmür, danışmaqdan qaçınırdı. Onu sevindirmək üçün, sahildəki evi xatırlatdı və çəkdiyi proyekti verdi qadın amma heç gözləmədiyi bir cavab aldı: «Canım, o ev bizim büdcəmizi aşır. Sən ən yaxşısı o evi unut...»

Bədbəxtlik, xoşbəxtliyin dadına alışmış insanlara daha da ağrılı, daha da çəkilməz gəlir. Qadın, heç bəyənmədi bu gözlənilməz qonağı. Dərdini söyləməsi üçün yalvardı adama. «Bilirsən ki, sənin üçün ölümə də gedərəm… nə olar izah et» deyə dil tökdü boş yerə...
İllərdir sevdiyi adam, laqeyd və sevgisiz biriylə əvəz olunmuşdu sanki. Ona çatmağa çalışdıqca, beton divarlara dəyirdi qadın, hər dəyəndə də daha çox aldanırdı ürəyi...
Bir gün, uşaqlığının, gəncliyinin və bütün həyatının birlikdə keçdiyi rəfiqəsinə ürəyini açarkən; «Artıq dözə bilmirəm, sənə danışmaq məcburiyyətindəyəm» deyə sözünü kəsdi yoldaşı: «O, səni aldadır. İş yerimin tam qarşısındakı restoranda gənc bir qadınla yemək yeyir hər günorta. Sonra qucaqlaşıb minirlər avtomobilə...»
«Sus, sus tez, eşitmək istəmirəm bu yalanları» deyə qışqırdı qadın. Neçə illik rəfiqəsini, onu qısqanmaqla günahlandırdı...
Sabahısı gün, günorta vaxtı o restoranın dərhal qarşısına səssizcə gəldi və pəri nağıllarının, yalnız nağıl olduğunu anladı… Ərinin köhnədən eyni xəstəxanada işlədiyi gənc uşaq həkimini dərhal tanıdı. Ərinin bəzən evlərində qonaq etdikləri bu qadını necə qucaqladığını gördü...
Axşam əri evə gələn kimi, gah qışqırıb, gah ağlayaraq, gah ona sıx sarılıb gah da yumruqlayaraq qışqırdı sifətinə hər şeyi. İnkar etmədi əri… Zamanla duyğuların dəyişə bildiyi, insanların orta yaşa gəldiklərində fərqlilik axtardığı kimi bir şeylər söylədi ağızında və çamadanını götürüb getdi evdən. Qapıdan çıxarkən, «son bir dəfə qucaqlamaq istəyərəm səni» demək istədi amma qadın, «rədd ol» dedi nifrətlə...
İlk məhkəmədə boşandılar… Müasir bir eşq hekayəsinin belə sona çatmasına kimsə inana bilmədi. Dostlarının dəstəyiylə ayaqda qalmağa çalışdı qadın. Keçmiş ərinin, sevgilisiylə birlikdə Amerikaya köçdüklərini öyrəndi. Bəzən tək qaldığında, onu hələ sevdiyini hiss edincə, sevgisinin yerini ən az onun qədər qüvvətli bir duyğu olan nifrətin alması üçün dua edirdi.
Aradan bir il keçdi… Hər şeyin dərmanı olduğu deyilən zaman belə, qadının dərdinə çarə ola bilməmişdi. Bir səhər, israrla çalan zəngin səsiylə oyandı. Qapını açdığında, qarşısında o qadını gördü.
«Sən, bura nə yüzlə gəlirsən» deyə qışqırmaq istədi amma səsi çıxmadı. 
«Xahiş edirəm, içəri girməyimə icazə ver, biz mütləq danışmalıyıq.» dedi gənc qadın.
Divana əyləşdi və çətin eşidilən bir səslə danışmağa başladı:
«Heç bir şey göründüyü kimi deyil əslində. Çox təəssüf edirəm… amma o 1 saat əvvəl öldü. Keçən il Amerikadakı konqres əsnasında öyrəndi xəstəliyini və təxminən bir illik ömürü qaldığını… Buna dözə bilməyəcəyini, həmişə söylədiyin kimi onunla birlikdə ölmək istəyəcəyini bilirdi. Səni özündən uzaqlaşdırmaq üçün, məndən sevgilisi rolunu oynamağımı istədi. Ailəsinə də xəbər vermədi. Birlikdə Amerikaya yerləşdiyimiz yalanı yaydı. Halbuki ilk qarşılaşdığınız avtobus dayanacağının qarşısında bir ev tutmuşdu. Müalicə görür və xilas olacağına inanırdı amma olmadı. Gecə halı pisləşibmiş, baxıcısı məni axtardı, son anda çata bildim. Sənə bu qutunu verməyimi istədi...»
Gözlərindən axan yaşları dayandıra bilməyəcəyini bilirdi qadın. Dərhal ordaca ölmək istəyirdi. Əlinə alovlandırılan qutunu açmağa başladı. Etinayla dözmüş bir çox kağız dayanırdı qutuda. İlk kağızda,
«Xahiş edirəm bütün qeydləri sırayla oxu birdənəm» yazırdı..
Sırayla oxudu;
«Səni çox sevdim
Səni sevməkdən heç vaxt bezmədim,
Sənin üçün ölümə gedərəm deyərdin həmişə, doğru söylədiyini bilirdim.
Lakin mənim üçün ölməyini istəmədim.
İndi mənə söz verməyini istəyirəm. Mənim üçün yaşayacaqsan, razılaşdıqmı?»
Son kağızı əlinə alarkən, qutuda bir açar olduğunu gördü qadın… Və son kağızda bunlar yazılı idi:
«Sahildəki evimizi sənin çəkdiyin proyektə görə tikdirdim. Böyük terasta qağayılarla nahar edərkən, mən həmişə səni seyr edəcəyəm...»

Qeyd: Gözlərnizin yaşaracağına əminəm. Rəy yazmağı unutmayın!

Salam əziz və hörmətli oxuyucularım. İndicə gördüyüm bu xəbər bənə maraqlı oldu və sizlərlə öz fikrimi paylaşım dedim. Şəkildə gördüyünüz xəbər facebook sosial şəbəkəsində Azərbaycanda xod gedən və like xəstəsi olan bir səhvədə paylaşılıb.Dostum bu videoya ( http://goo.gl/PxSYRE ) baxmağımı istədi. Mən baxdım birinci Avropa və Amerika da olmuş xristiyan toyuna bənzətdim. ona görə ki, hamının içində, öpüşmələr zad + evdə it. Sonra baxdım ki, bu Jamil adlı Afrikalı oğlan qızın belinə qırmızı lent bağlayır. Onda söhbəti tutdum ki, burda bizim millətə bənzərlik var. 
 Birazda baxdım və gördüm ki, bakının yolları ilə gəlin aparırlar. Özdə qız və oğlan maşında, İngilis dilində danışırlar .
  Nəysə vaxt gəlib çatdı toy mərasiminə. 1:25 ci dəqiqə Gombul oğlan gəlinin gəlinliyinə əl vurur... bu nədi! belə şey olar ! nəysə, Toy bakıdadı və özgə vaxtı Normal Azərbaycan toyunda ən az 300 nəfər olur. Bu toyda isə 80-90 nəfər heç görsənmir. Bunun səbəbi gəlinlə bəyin hamının içində öpüşərək sevinmələri və ya milli mientalitetimizə uyğun nişanlı və ya sevgili olmamağıdı və ya başqa şeydi bilmirəm, ancaq onu bilirəm ki, toyda adam yoxdu.
Bəyin dostları Bambılı kimi toy olan obyektə tullana-tullana 2001 ci ildə Naxçıvanda iranlı alverçilərin 2 məmmədə yerli camaata zorla satdığı rəngli ala-bula corablarla vəhşicəsinə girməsi çox diqqətimi çəkdi. Buda azmış kimi gəlinlə bəy də bu bambılılar kimi ayrı-ayrı vaxtlarda tullana tullana "əlifba bayramına gələr kimi" gəldilər.  Hələ utanmaz utanmaz corablarını operatorun gözünə soxaraq "See... See" deyirlər. Hə gələk toya nəysə dedilər güldülər, lap yaxşı elədilər...
Oğlanla qız bir birlərinə öz dillərindən başqa iki dildə danışdılar. indidə Rus dilində bir birlərini sonsuza kimi sevəcəklərini ehtiraf edib, başladılar toyda əylənməyə. Və mənə çox maraqlıdı bunların valideyinləri və dostları, bu yeni evlənmiş iki göyərçini hansı dildə təbrik etdi. Sonra Əyləncəyə davam... Bəyi atıb tutdular, bəs gəlini niyə?? bu harda görünüb?? belə şey olar... yaxşı bunuda keçək. Aş gəldi özdə aşı bəy gətirdi, yəqin Azəybaycanda əvvəllər kişilər qadının qabağına aş gətirirmiş, bunlar da adət-ənənə ilə edillər. Bax buna baxıb gələcəyimizi çox yaxşı görürəm.=)
Axırda tort kəsildi və Xoşbəxt sonluq ! Allah xoşbəxt etsin! 

Mənnən bu qədər, desəm yalan olar. ancaq susacağam. Əlavəniz olsa yorum kimi əlavə edin. Təşəkkürlər... 

Yazdıqlarıma görə məhsuliyyət daşıyıram. kimin sözü var ƏLAQƏ BÖLMƏSİndən əlaqə saxlasın.

Birinci qan qrupu: ovçular, yolaçanlar
Yer kürəsində əvvəlcə onlar olublar. Vəhşi heyvanlarla vuruşaraq onları ovlayır, ətlərini ocağın qırağında iştahla yeyir, rəqiblərini qovaraq seçdikləri əks cinsin nümayəndəsi ilə nəsil artırırdılar. «Lider olmaq» və «yaşamaq» onlar üçün sinonim sözlərdir. Onlar məqsədə doğru can atır, dözümlü olur, öz güclərinə güvənirlər. Hətta kifayət qədər özündən razı, özünə vurğun və lovğadırlar. Tənqidə dözümləri demək olar ki, yox dərəcəsindədir.

Kişi - Birinci qan qrupuna malik kişiyə rədd cavabı verməklə elə bilməyin ki, o sizdən əl çəkəcək. Çünki onlar özləri haqda o qədər yüksək fikirdədirlər ki, heç bir etirazı qəbul etməyəcək və son nəticəyə qədər mübarizəyə davam edəcəklər. «Həmişəlik səninəm» cavabını aldıqdan sonra isə onlar dayanmır, daima yeni «ov» axtarışına çıxırlar. Deyilənə görə, seks haqqında onlar dəqiqədə 6 dəfə fikirləşirlər.

Qadın - Qadın birinci qan qrupudursa, qısqanc, hissiyyatlı, ehtiraslı olur. Bu qadınlar özlərini yad kişilərlə aparmağı çox yaxşı bacarırlar, yumşaq təbiətli kişilər onlara darıxdırıcı gəlir, eyni zamanda əldə etdiklərini də güclü «caynaqlarından» çətin ki buraxalar. Soyuqqanlı, qorxubilməz biznes-ledilər arasında birinci qan qrupuna daha çox rast gəlinir.

İkinci qan qrupu: əməksevər calışqanlar
Haradasa 15 min il əvvəl ov zamanı bəxti gətirməyən insanlar bitki yeməyi öyrəndilər və beləliklə, ikinci qan qrupu meydana gəldi. Adətən sakit, hövsələli, mehriban, nizam-intizamlı insanların damarlarında məhz bu qan axır. Kollektivdə özlərini əla hiss edir və adətən liderliyə can atmırlar. Onlarda hər bir hiss - məhəbbət də, nifrət də uzun müddətə əmələ gəlir. Tufandan qabaq o qədər sakit olurlar ki, emosiyaları özünü büruzə verəndə, artıq gecikmiş kimi görünürlər.

Kişi - ikinci qan qrupudursa, sevgilisinin bütün kaprizlərinə dözür, nazı ilə sona qədər oynayır, uşaqcasına ona konfetlər, meyvələr verir. Adətən bu cür kişiləri bir az yaşlı qadınlar daha çox qiymətləndirirlər, çünki onları ehtiras yox, etibarlı əllərdə olmaq maraqlandırır.

Qadın - ikinci qan qrupudursa, utancaq olur, geyimlərində və davranışlarında müəyyən hədd gözləyir. Sevgisini etiraf etmək? - Qətiyyən! Birinci yaxınlaşmaq və sadəcə salamlaşmaq? - Xeyr, birdən o başqa şey fikirləşər. Bu cür qadınlar üçün məhəbbətsiz seks yoxdur. Qısamüddətli münasibətlər onlar üçün deyil. Bu qadınlar əla ömür-gün yoldaşı olub sona qədər ərlərinə sadiq qalırlar.

Üçüncü qan qrupu: köçəri, əyləncəsevərlər
Bu qan qrupu insanların heyvanları əhilləşdirməyə və sonra da köçəri həyat tərzi keçirməyə başladığı andan meydana gəlib. Süd içmək və balıq yemək öz işini gördü - yeni qan qruplu insanlar meydana gəldi. Onlar kollektivdən kənar özlərini əla hiss edir, tez-tez yaşayış yerlərini dəyişirlər. Hiyləgər olub asanlıqla başqalarının təcrübəsini mənimsəyir və yad cəmiyyətə maneəsiz uyğunlaşırlar. Birinci qrupun liderliyi və ikinci qrupun tabeçiliyi onlarda yoxdur, istənilən vəziyyətdən çıxa bilir, müstəqilliklərini daima qoruyub- saxlayırlar. Amerikada keçirilən sorğuya görə, milyonçuların 40%-i üçüncü qan qrupuna malik insanlardır.

Kişi - köçəri ingilissayağı çıxıb getməyə həmişə hazırdır. O, heç kimi əldə etməyə çalışmır, sadəcə xoşa gəlmək, görüş təyin etmək, sıxılmadan söhbət etmək xoşuna gəlir. O, həzz almağı və əylənməyi bacarır. Sevişmək onun üçün heç nəyə məcbur etməyən yaxşı vaxt keçirmək üsuludur. Rədd cavabını da çox normal qəbul edir: yox, deməli yox. Hava haqqında da danışmaq olar.

Qadın - üçüncü qan qrupuna aid olanları kobud olaraq «dinamist» adlandırırlar. Flirt xatirinə flirt - bu onun ən əsas məşğuliyyətidir. Və əgər o, kirpiklərini aşağı-yuxarı hərəkət etdirib, sonra sizə telefon nömrəsini veribsə, bu hələ heç nə demək deyil. Əgər hətta sizinlə gecəni də keçiribsə, bu da heç nə demək deyil. O, ömrü boyu sadiq həyat yoldaşı ola bilər və bununla bərabər onlarla əks cinsin nümayəndəsiylə dostluq edə bilər ki, qonşular artıq onun dalınca danışmaqdan bezərlər.

Dördüncü qan qrupu: sirli və ziddiyyətli
Dördüncü qrup ən cavanı hesab olunur. Təxminən 2 min il yaşı var. Əmələ gəlməsini isə qida ilə deyil, müxtəlif qan qruplu insanların birləşməsi ilə bağlayırlar. Bu insanlar ziddiyyətli, qətiyyətsiz, daima şübhə içində olur, başqalarına qulaq asmağı və yaxşı məsləhət verməyi bacarırlar. Adətən onları sevirlər, ancaq dərindən tanıya bilmirlər, çünki müxtəlif donlara girməyi əla bacarırlar. Çox mütaliə edir, hərtərəfli, erudisiyalı olurlar, lakin mübahisə etməkdən çəkinirlər. Karyera pilləsinə laqeyd yanaşırlar, buna baxmayaraq tale özü onları yüksəldir.

Kişi - dördüncü qrupdursa, əlavə güc sərf etmədən qadınları asanlıqla toruna salır. Onun oyunu zərif və alicənab olur. Ancaq özü vurulduqda hər şey dəyişir, ehtiras qaynayır, məntiq unudulur. İstənilən güclü hiss bu cür adamlar üçün ziddiyyətlərdən can qurtarmaq üçün bir dərmandır.

Qadın - dördüncü qrup sevdiyi insanı xoşbəxt etmək üçün əlindən gələni etməyə hazırdır. Özünü çox qiymətli hədiyyə kimi təqdim edir və bundan zövq alır. Deyilənə görə, bu qadınlarla yaxınlıq edən hər bir kişi onun təbii həzz hissini görüb özünü seks-nəhəngi hesab edir. Ancaq bu cür ləzzətverici hisslərlə dolu münasibətə çoxları dözmür. Bir çox kişilər bu qadınlara olan sevgilərindən ağıllarını itirdikləri halda, qadınlar əksər hallarda başqa kişilərin dalınca ağlayırlar.

Dostluğun qırılmaz zəncirlə müqayisə edilməsi təsadüfi deyildir. Həqiqətən də, səmimi, möhkəm dostluq hisslərini heç nə ilə sarsıtmaq mümkün deyildir. İnsanlar arasında hər xoş münasibəti dostluq adlandırmaq olmaz. Həqiqi dostluq illərin sınağından çıxır, bərkdə-boşda, həyatın enişli-yoxuşlu yollarında sınanılır. Əsl dostluq insanlar arasında münasibətlərin uca zirvəsidir. Əgər sən dostluğu yüksək qiymətləndirirsənsə, gərək dostun sandığın şəxsin yolunda hər bir çətinliyə dözməyi bacarasan, sirlərini ondan gizlətməyəsən, heç vaxt yalan danışmayasan. Nahaq deməyiblər ki, dost-dosta tən gərək, tən olmasa, gen gərək.  Dostu olmaq böyük xöşbəxtlikdir.Kimin çox dostu varsa, o, həyatda daha inamlı olur, üzləşdiyi problemləri asanlıqla dəf edir. Adətən, çoxlu dostu olan şəxsi qollu-budaqlı ağaca bənzədirlər. Bu ağac təbiətin şıltaqlıqlarına asanlıqla dözür, onun insanlara daha böyük faydası dəyir.  Mən “Dostluq nədir?” sualı ətrafında tez-tez düşünürəm. Mənim qənaətimə görə dostluq-fədakarlıq deməkdir. Asan günün dostluğu vaxtsız açan çiçəyə bənzəyir – onu şaxta, qar vurub soldurur. Çətinliklərdə bərkiyən dostluq isə uzunömürlü olur. “Uzaq Sahillərdə” filmini yada salaq. Zənnimcə filmin qəhrəmanları Mehdi ilə Veselin arasında yaranan münasibətlər “Dostluq Nədir?” sualının konkret cavabıdır. Onlar müharibənin odlu-alovlu yollarını birlikdə keçmiş, aralarında əsl dostluq münasibətləri yaranmışdır.  Hamı kimi mənim də çoxlu dostlarım var. Onların əksəriyyəti mənimlə eyni sinifdə oxuyurlar. Bizim aramızda qarşılıqlı səmimiyyət və hörmət hökm sürür. Heç vaxt bir-birimizin xətrinə dəymirik. Biz, boş vaxtlarımızda bir yerə yığışır, müxtəlif məsələləri müzakirə edirik. Eyni zamanda bir-birimizə asanlıqla güzəştə getməyi  də bacarırıq. Biz adatən dərslərimizi də bir yerdə hazırlayırıq. Bu bizə dərslərimizdən yüksək qiymət almağa böyük təsir göstərir. Müəllimlərimiz də onların zəhmətini itirmədiyimizə görə bizimlə fəxr edirlər.  Belə bir deyim var. “Hər şeyin təzəsi, dostun köhnəsi”. Mən də məktəb illərində qazandığım dostlarımla fəxr edir və onları qorumağa çalışıram. Mənim ən şirin xatirələrim dostlarımla keçirdiyim anlarla bağlıdır. Mən özlüyümdə qəti şəkildə müəyyənləşdirmişəm: Həyatımda dostlarımı heç vaxt heç nə ilə və heç kimlə əvəz etmək olmayacaq.