isihussain yazı bloqu

Salam oxucularım. Yazılarımı oxumağa davam etdiyiniz üçün təşəkkürlər. həəə gəlim bugünkü yazıma:
Dünən axşam evə gələndə yemək yanığı iyi hiss etdim və o iy məni uzaqlara apardı, əlim ayaqqabımda 1saat qaldı. 1 Saat fikrə getdim. O fikirlər isə o iydən gəlirdi, eləbil o yemək yanığı iyi dilsiz danışırdı. Yadıma düşən birinci şey Anamın o soğan qoxan əlləri ilə mənim saçımı oxşaması, bayram vaxlarında bacım olmadığı üçün bizim hərşeyə kömək etməyimiz, bayram saatını səbirsizliklə bir fikirlə gözləyib sonra, bayramın ən gözləlini qeyd edib, yenə həyatımıza qaldığımız yerdən davam etməmiz idi. Düzdü bütün bayramlar eyni olmurdu. Ancaq Anamın bişirdiyi Plov və çürbəcür salatların dadı hələdə damağımdadı. Olardı yenə yeyərdim. Ehhhh yəqin yenə o yeməkləri yemək və Rəhmətlik Nənəmin o soyuq qış axşamlarında danışdığı qorxulu nağıllara birdə qulaq asmasamda, yadıma sala bilmək. Unutmamaq istərdim! Hərşeyi! Hərkəsi!
Ancaq mən başqaları kimi normal olmadığım üçün hər şeyi yazıram =)
Nəisə bu qədər, yəqin xoşunuza gəldi =) Qalın Salamat...
Bayramınızda Mübüş olsun =)

İH/28.12.2013/Kharkiv

Bəzən fikrim çox yayınır, ətraf aləmdən tcrid olurmuş kimi. Yanımdakılar mənə səslənsədə eləbil eşitmirəm, eşidəndədə
-Hə Nə? kimi suallar verirəm. Yanımdakı yenə unutdun hə deyir və mən
-Unutdurmayan, unudulmuru dostum. deyərək həyatıma qaldığım yerdən davam edirəm. Dostlarımın bu sözlərdən heçnə anlamadığını bilirəm ancaq yenədə Gərcəklik və Xəyal,  Həqiqət və Məcazilik arasındakı fərqləri anlamaq üçün beynimdə fırtınalar edirəm.
Soruşa bilərsiz ki, Həqiqət və Məcazilik nədir?
Məcaz - Sən və Mən, Mən və Dostlarım. Biz bir yuxuyuq, hamımız bir yuxuyuq. Ölən kimi oyanırıq və onda Həqiqət başlayar. Birdə ölmədən öncə ölənlər var ki, onlar üçün Həqiqət bu dünyadan başlayır.
Soruşa bilərsiz ki, O zaman Həqiqəti axtarmaq ölməyi istəməkmidir?
Yox dostum, ölməyi istəmək olmaz! Ölmədən öncə ölməyi istəmək olar. Ölmədən öncə ölməyi istəməksə, fani olana bağlanmamağı öyrənməkdir. Buda SEVGİ dir. Yəni ölümsüz olmaqdır.
Soruşa bilərsiz ki, Mənim sevgilimə bağlanmam məcazdır?
Bəli! sadəcə məcaz.
Soruşa bilərsiz ki, Yəni gərcək deyil.?
Sonlu olan, fani olan heçbirşey gərçək deyildir.
Soruşa bilərsiz ki, ama niyə mən sevgilimi həyatımın ən gərçəyi kimi hiss edirəm.
Bax elə məcazında böyük fintəsidə burdadır dostum. Özünü Həqiqətin özü olaraq göstərir. Biz gərçək deyilik dostum. Biz gərçəyin surətləriyik, yansımalarıyıq. Böyük danışmamq lazım deyil.
Soruşa bilərsiz ki, Həqiqəti mənmi sevdim? 
Həqiqəti sənə sevdirən kimsə, gərçək yalnızca odur. Ona aşiq oluncaya qədər daha çoox məcaz yaşayarsan.

İH / Kharkov / 25.12.2013

Nöqtə… Durğu işarəsi. 
Cümlənin sonunda gələn bir nöqtə (.) fikrin bitdiyini bildirir.
Nöqtəli vergül (;)  — nöqtə ilə vergül arasında orta mövqe tutan, nöqtədən az, vergüldən çox fasilə tələb edən bir durğu işarəsidir. 
Qoşa nöqtə (:)  — fikri daha da aydınlaşdırmaq məqsədi ilə işlədilir.
Üç nöqtə (...)  — bir tərəfdən vergülə, o biri tərəfdən nöqtəyə yaxındır. Sitatlarda başqasının fikrinin yarımçıq yazıldığı cümlələrdə (sitatın əvvəlində, ortasında və ya sonunda) üç nöqtə qoyulur. Cümlənin ortasında və ya sonunda qoyulan üç nöqtə fikrin bitmədiyini bildirir.

Bir də başqa bir nöqtə var. Hərflərin üstündə olan nöqtə. Hərfi dəyişməklə fikri də dəyişən nöqtə. Bəzən bir şeyə son qoyaraq, yeni başlanğıcı bildirən nöqtə. Olum və Ölüm kimi… O və u hərflərinə nöqtə qoyacaqsınız və yeni bir söz yaranacaq: ölüm 
Bu gün varsınız. “Olum!” məqamındasınız. Hər şey haqqında “olumlu” düşünürsünüz. Bu olacaq, o olacaq, bunu edəcəm, onu edəcəm… Davamlılıq bildirən arzu və xəyallar qurursunuz. Çünki “olmusunuz”. Sabah da olacağınıza inanırsınız. Artıq bütün arzu və planlarınız bu günlə deyil, sabahla, gələcəklə bağlıdır. Bəlkə bir il sonranı, bəlkə on il sonranı, bəlkə də yüz il sonranı artıq planlamısınız. Hər gün o planınıza bir az əlavələr edir, arzularınızı daha da dəqiqləşdirirsiniz. Üç il bundan qabaq son model telefon almağı planlaşdırmışdınız. İndi o plan və arzunuz sizə gərəksiz gəlir. Texnika inkişaf etdikcə sizin xəyallarınız da dəyişir. Daha da inkişaf etmiş olur. Arzularınız bitmir, tükənmir...

Arzular, ümidlər, istəklər... 
Burada bir nöqtə qoya bilməzsiniz. Bu cümlənin sonunda mütləq üç nöqtə qoyulmalıdır. Natamamlığı bildirən üç nöqtə. 
Amma birdən nəsə olur. O nəsəni siz planlaşdırmamısınız, sizin arzuların içində o yox idi. Onun olacağını bilirdiniz. Amma onun olmasının nə sizə, nə də sizin arzulara heç bir adiyatı yox idi deyə, onu düşünməməyə çalışırdınız. Axı o nəsə başqasının planıdır. Və həmin o nəsə “o və u”nun üzərinə iki nöqtə qoyur. 

Və bütün arzularınız bu nöqtə ilə yarıda qırılır. Arzularınızın sonuna yenə üç nöqtə qoyulur. Amma bu üç nöqtə fikrin natamamlığını yox, aqibətin məchulluğunu bildirir.
Ölüm… Bu son deyil. Olumdan sonra yeni bir başlanğıcın başladığını bildirir. Ölüm və sonrası...
Quran ölümdən son kimi danışmır. Ölümdən yeni həyat kimi danışır. Elə bir həyat ki, alışdığımız hər şeyi dəyişəcək. Biz Günəşin yanmağına, Ayın nur saçmağına alışmışıq. Ulduzlar bizim üçün uzaq göy bəzəyi olublar. Biz dağları güc simvolu bilmişik, yeri sabit bildiyimiz üçün ayağımızı yerə möhkəm basmışıq. Biz əlimizi, ayağımızı, dilimizi… idarə etmişik. 
Allahsa qiyamətlə onlara başqa bir həyat da qazandıracaq. Qiyamət hər yaradılanın ölüm anını yaşamaqla gerçəkləşəcək.
Günəş diriləcək, Ay işığını itirəcək, göy çatlayacaq, dağlar yerindən oynayıb yun kimi didiləcək, əlimiz, ayağımız, dilimiz, dərimiz bizə şahidlik edəcək. Ay dilə gəlib gördüklərini danışacaq, Günəş şahid olduqlarını bir-bir anladacaq, Yer içindəkiləri boşaldacaq, Cəhənnəm danışdırılacaq… Hər şey yeni həyat qazanacaq. 
Və bu qiyamətin qopması ilə ölümün üzərindən iki nöqtə silinəcək. Hər şey yenidən “ol”mağa başlayacaq. 
Bu “olum” əvvəlki “olum”a heç bənzəməyəcək. Bu, iki nöqtəsini itirmiş, ölümdən sonra DİRİldilmiş bir “olum” olacaq. Bu dəfə insan anlayacaq: Bu dəfəki “olum”un əsl olduğunu, əvvəlkinin isə müvəqqəti...
Daha heç bir nöqtəyə ehtiyac qalmayacaq: olumu bitirən iki nöqtəyə də...

Yeni həyat ölümdən sonra gələcək və bu həyatı biz birinci “olum”la özümüz seçirik. Bu dünyaya göndərilməyi seçmək şansımız olmadı. Nə ata-ana seçə bildik, nə bacı-qardaş, nə vətən, nə dil. Amma ölümdən sonrakı olumu seçmək şansımız var. Onu biz özümüz seçirik. “Necə yaşayarsınızsa, elə də ölərsiniz, necə ölərsinizsə elə də həşr olunarsınız” deyir, Allah Rəsulu. Bəli, necə həşr olunmağı biz özümüz seçirik, seçə bilirik. 
Lazımı anda, lazımı yerdə bir fikri kəsib kiçik bir nöqtə qoya bildiyimiz kimi...
Bir anda bir həyatı dəyişə bilən cümləni deyib, sonunu eşitməmək üçün qoyduğumuz son nöqtə kimi...
Keçmiş həyatımıza nöqtə qoyub, yeni həyata başlaya bildiyimiz kimi. 
Əslində bütün bunlar bir dəyişimlə başlayır: “Nəzər nöqtəsi”nin dəyişməsi ilə.
Dünən görmədiklərimizi görərək, dünən anlamadıqlarımızı anlayaraq dünənə nöqtə qoyub, həyata yeni baxışlarla başlaya bilmək arzusu ilə...
... 

P.S. Sonla başlanğıcı iki nöqtə ayıracaq: ölüm və olum. Yanlış oxumadınız. Ölüm əvvəl gələcək.
Hər kəs öləcək. Amma bu ölümlə hər şeyə son verilməyəcək. Əslində bu ölüm olum üçün start olacaq. 
Hər kəsə qürur duya biləcəyi bir olumla dirilməyi arzu edirəm...